ابلیس و سجده بر آدم

یکی از مباحث توحیدی اختصاص سجده بر خداوند است. یکی از نکات قرانی آیه(34) سوره بقره است. در این آیه خداوند به ملائک و ابلیس ظاهرا دستور به سجده بر آدم داده است.
در اخلاق عملی گاهی می توان با استفاده از نقطه قوت، نقطه ضعف را از بین برد. ظاهرا نقطه ضعف ابلیس تکبر او بوده است. نقطه قوت او نیز دوست داشتن خداوند و توحید او بوده است.
خداوند بی دلیل موجودات را خلق نکرده است. احکام شرع و همچنین عبادات دارای حکمت است و برای پروریده شدن است(هو رب العالمین). یعنی حتی سجده به خداوند و سایر احکام عبادی و شرعی دارای توجیه حکیمانه است.
ظاهرا خداوند برای از بین بردن کبر ابلیس او را فرمان به سجده بر آدم داد. شاید از سویی برای آسانتر کردن سجده بر آدم، به ملائک که مقربین درگاه خداوند هستند و از دستور قطعی خداوند سرپیچی نمی کنند نیز همزمان دستور سجده بر آدم را نیز داد. در واقع می توان دلیل و فلسفه فرمان خداوند را نیاز ابلیس برای پاک شدن از تکبر دانست.
لازم به توضیح است که فرمان سجده بر آدم به هیچ شیطان جنی به غیر از ابلیس طبق آیات قران داده نشده است.

بازدیدها: 11

درباره‌ی صابر کثیری بیدهندی

دانش آموخته دانشگاه صنعتی شریف و تربیت مدرس در رشته برق- الکترونیک. علاقه مند به دین و فلسفه. saber.kasiri.b@gmail.com

همچنین ببینید

خداوند و محال عقلی

خداوند و محال عقلی

در این نوشتار به بحث درباره قدرت خداوند و محال عقلی می پردازم. این مبحث …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *