امامت افرادی به غیر از ابراهیم خلیل

درباره امامت در قران در نوشتاری در این سایت مطالبی را نگاشته ام. در این نوشتار می خواهم نظرم را نسبت به ادعاهای شیعه در باب امامت پیامبر و اهل بیت او به رشته تحریر دراورم.
قران در سوره بقره در ایه(124) این چنین درباره امامت ذریه ابراهیم سخن می گوید:
وَإِذِ ابْتَلَىٰ إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ۖ قَالَ وَمِن ذُرِّیَّتِی ۖ قَالَ لَا یَنَالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ ﴿١٢۴﴾
در این ایه پس از انکه به ابراهیم گفته می شود که برای مردم “امام” قرار داده می شود، ابراهیم خلیل دعا می کند و از خداوند می خواهد تا از ذریه او برخی را نیز امام کند.
اول به حرف “مِن” در عبارت ” وَمِن ذُرِّیَّتِی” توجه کنید. اگر ابراهیم این حرف را نمی گفت دعای او برای همه ذریه او بود. اما ابراهیم برای تعدادی از ذریه خود دعا می کند و لذا این حرف را به کار می برد.
شیعه فرض کرده است دعای ابراهیم اجابت شده و به برکت دعای ابراهیم پیامبر اسلام و اهل بیت او، از منظر شیعه، امام شده اند.
اما برداشت من از این ایه به گونه ای دیگر است. برای فهم این آیه کافی است دو نفر به صورت تئاتر نقش ابراهیم و خداوند را بازی کنند. در واقع پس از دعای ابراهیم، ندای منفی از سوی خداوند به گوش ابراهیم رسیده می شود. در واقع بر این نظر هستم که ذریه مورد نظر ابراهیم، بر اساس علم الهی، ظالم هستند و چون ظالم هستند هیچ کدام به مقام امامت نخواهند رسید.
همچنین بر این نظر هستم که مقام امامت متفاوت از مقام ولایت است.

همچنین ببینید

ایمان، اطمینان، یقین سه مفهوم قرانی

ایمان، اطمینان، یقین سه مفهوم قرانی

ایمان، اطمینان، یقین سه مفهوم قرانی هستند که در این نوشتار به توضیح آنها می …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *