ایمان، اطمینان، یقین سه مفهوم قرانی

ایمان، اطمینان، یقین سه مفهوم قرانی هستند که در این نوشتار به توضیح آنها می پردازم.
یقین به معنای عدم تردید و شک است. وقتی کسی به چیزی یا حقیقتی یقین می کند، دیگر در ان شکی نمی کند و دیگران تا یقین او را نشکنند نمی توانند او را به گزاره ضد مایل سازند. یقین انسان را چون کوه محکم می سازد.
اطمینان در نظام قرانی مفهومی است که با حس معنا می یابد. یعنی باید با دو چشم خویش ببیند یا با دو گوش خود بشنود. در داستان ابراهیم و ذبح چهار پرنده، ابراهیم می خواهد با دو چشم خویش ببیند که مرده را خدا زنده می کند و اطمینان قلبی یابد.
ایمان معنای قشنگی دارد. ایمان با امن یا امان یا ایمن از یک ریشه است. وقتی شخصی به حقیقتی ایمان می آورد، در واقع آن حقیقت برای او مایه آرامش خاطر می شود و مایه ایمنی در او می گردد. مثلا فرد با ایمان به خدا، امنیت خاطر از بابت این باور پیدا می کند. در ایمان به برخی اندیشه ها نیز این امنیت خاطر ایجاد می شود و فرد ثبات اندیشه می یابد.

همچنین ببینید

واجب الوجود

واجب الوجود

یکی از اشکالاتی که برخی خداباوران با آن دست و پنجه نرم می کنند آن …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *