تقلید

یکی از مباحث فقهی احکام تقلید است که در رساله های عملیه به آن پرداخته شده است. نگارنده از اساس تقلید را امری تحقیقی می داند و استدلال آن است که کسی که هنوز تقلید را آغاز نکرده است بر اساس تحقیق باید تقلید را شروع کند و چه بسا حتی قائل به اعلم هم نباشد و مانند فردی می اندیشد که برای بیماری به حاذق ترین پزشک مراجعه نمی کند و هر پزشکی که بتواند بیماری را خوب کند شایسته می داند.
یکی از مسایل تقلید آن است که برخی به احتیاط قائل هستند، برخی تقلید از صرفا یک نفر را درست می دانند و برخی قائل به تبعیض در تقلید هستند. البته ممکن است مراجع بیش از یک حالت را قبول داشته باشند. نگارنده صرفا تبعیض در تقلید را درست و صحیح می داند و سایر روش ها را باطل می داند.
ابتدا به احتیاط می پردازم. می دانیم که برخی مراجع زمان نماز ظهر و عصر را از اذان ظهر تا غروب می دانند. برخی نیز از اذان ظهر تا مغرب می دانند. پس از نظر برخی نماز ظهر و عصر در فاصله بین غروب تا مغرب ادا و از نظر برخی دیگر قضا است. همچنین برخی مراجع زمان نماز مغرب و عشا را از غروب و برخی دیگر از مغرب صحیح می دانند.
حال کسانی که قائل به احتیاط هستند پاسخ دهند که اگر کسی در فاصله یک دقیقه مانده به غروب بخواهد نماز ظهر و عصر بخواند چه کند؟ اول نماز ظهر بخواند یا نماز عصر؟(با فرض آنکه هر نماز بیش از یک دقیقه طول می کشد) اگر شخصی در فاصله غروب تا مغرب بخواهد نماز ظهر و عصر بخواند چه نیتی بکند-ادا یا قضا-؟ همچنین در فاصله کوتاه مانده به مغرب تکلیف چیست؟
واضح است که این مساله اجتهادی است و کسی که جواب این مسایل را می داند عملا اجتهاد کرده است.
درباره تقلید از یک نفر هم فقط اشاره می کنم که برخی امامان شیعه مانند جعفر این محمد به شیعیان توصیه اطاعت از بعضی شاگردان خود می کردند و آنها در شهر های دور از محل سکونت امامان بوده اند و طبیعتا نیاز به اجتهاد فقهی بر اساس آرای امامان وجود داشته است.

همچنین ببینید

تحریف دین

تحریف دین

ظاهرا موضوعاتی مانند حجاب و تغییر شگرف حکم آن در زمان کنونی به نسبت به …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *