ذَا الْقَرْنَيْنِ

در قران از شخصی تحت عبارت ” ذَا الْقَرْنَيْنِ” در سوره کهف یاد شده است. این کلمه عربی است و در ترجمه به معنای “صاحب دو قرن” است. یعنی ترکیب “ذا” و “القرنین” است و “القرنین” یعنی “دو قرن” یا “دویست سال”.
با توجه به تفاوت های ساختاری در نامگذاری اشخاص در زبان های مختلف مانند انگلیسی، فارسی و عربی که هرکدام تحت سیطره فرهنگ معین و خاصی هستند و با توجه به کتاب قران که باور مومنین از جانب خدا نازل شده است، دلیل این نام احتمالا باید ریشه در معنای لغوی آن داشته باشد.
به عبارت دیگر به احتمال قوی “ذَا الْقَرْنَيْنِ” دو قرن عمر کرده است و این نام غیر عربی بوده و به زبان عربی ترجمه شده است.
برخی ” ذَا الْقَرْنَيْنِ” را به “صاحب دو شاخ” ترجمه کرده اند.

بازدیدها: 4

درباره‌ی صابر کثیری بیدهندی

دانش آموخته دانشگاه صنعتی شریف و تربیت مدرس در رشته برق- الکترونیک. علاقه مند به دین و فلسفه. saber.kasiri.b@gmail.com

همچنین ببینید

لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ

لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ

در این نوشتار درباره آیه(3) سوره توحید می نگارم. لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ﴿٣﴾ نه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *