روضه عباس

روضه عباس:
گویند در عاشورا بچه ها در خیمه ها تشنه بودند. حسین آن عبد خدا برادرش عباس را برای آوردن آب به فرات فرستاد. عباس به دنبال آب رفت، در فرات تشنه بود و قصد نوشیدن آب کرد. به یاد برادر افتاد و اب را ریخت. مشک را پر از آب کرد و به سوی خیمه ها بازگشت. در راه دست راست او را قطع کردند. عباس مشک را با دست چپ گرفت. مچ دست چپ او را هم قطع کردند. اما عباس به دنبال رساندن آب برای بچه ها به امر امام بر حقش حسین بود. عباس آب را به دندان گرفت. اما مشک را با تیر زدند و اب بر زمین ریخت. هیهات
عباس ابن علی که تا قبل از خوردن تیر بر مشک اسب سوار بود به یکباره نبرد را رها کرد. او ناامید شد و بر زمین افتاد. آری عباس، آن علمدار کربلا، ناامید شد.
قران به نقل از یعقوب خطاب به فرزندان یعقوب می گوید:
لاَ تَيْأَسُوا مِنْ‌ رَوْحِ‌ اللَّهِ‌ إِنَّهُ‌ لاَ يَيْأَسُ‌ مِنْ‌ رَوْحِ‌ اللَّهِ‌ إِلاَّ الْقَوْمُ‌ الْکَافِرُونَ‌(سوره یوسف آیه 87)
از رحمت خدا مأیوس نشوید؛ که تنها گروه کافران، از رحمت خدا مأیوس می‌شوند.

ناامیدی گناه است و هر گناهی را کفاره است. کفاره گناه عباس چه بود.

چرا عباس در مکاشفه ها دست ندارد؟ بدن برزخی هم مانند بدن دنیوی گاهی ناقص می شود. دست های برزخی عباس در عاشورا چیده شد. خداوند به جای آن، دو بال به او داد که با آن ها به همراه فرشتگان در بهشت پرواز کند.
دست و پای عباس در برزخ کوتاه است.

بازدیدها: 13

درباره‌ی صابر کثیری بیدهندی

دانش آموخته دانشگاه صنعتی شریف و تربیت مدرس در رشته برق- الکترونیک. علاقه مند به دین و فلسفه. saber.kasiri.b@gmail.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *