قران و خداوند

اخیرا مباحثی راه افتاده است که از سویی قران را کلام خداوند نمی داند و از سویی مدعی عدم اعجاز قران و تناقض در قران شده اند. در این نوشتار بر ان نیستم که درباره آنکه قران کلام خداوند هست یا نه مطلبی بنگارم و این بحث مستقل از ادامه نوشتار است.

قران کریم در سوره نساء ایه(82) می گوید:

أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ ۚ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ اللَّـهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا ﴿٨٢﴾

آیا در قرآن از روی فکر و تأمل نمی‌نگرند؟ و اگر از جانب غیر خدا بود در آن اختلافی بسیار می‌یافتند.(الهی قمشه ای)

در این آیه با توجه به بخش اول آیه که می پرسد آیا در قران تدبر نمی کنید؟ و بعد ادامه می دهد که در صورتی که از جانب غیر خدا بود در آن اختلاف زیادی می یافتند. در واقع سیاق و معنای دو جمله ذکر شده در این آیه به وضوح قران را از جانب خدا می داند و این ادعا که در قران اختلافات زیادی هست با توجه به بخش اول آیه غیر قابل قبول است.

البته این به معنای آنکه قران “کلام الله” است نیز لزوما نیست. در واقع در نظام هستی مخلوقات فراوانی وجود دارند و هر کدام دارای شان مخصوص خود هستند. اما عبارت “از جانب خدا بودن” به معنای مهر تایید پروردگار است.

همچنین در این نوشتار مناقشه در نحوه وحی ندارم، اما رویا بودن وحی و تعبیر داشتن وحی به معنای این نیست که قران کلام پیامبر است. بلکه می توان احتمال داد که کلام قران از طریق نظام جبری و از جانب پروردگار توسط فرشته(مَلَک) بر زبان پیامبر جاری شده باشد. به عبارتی باور به اینکه وحی رویا است نیز متضمن این مطلب نیست که پیامبر از جانب خود و بر اساس یک فعل اختیاری کلماتی را بر زبان رانده باشد و حاصل آن قران باشد.

بازدیدها: 15

درباره‌ی صابر کثیری بیدهندی

دانش آموخته دانشگاه صنعتی شریف و تربیت مدرس در رشته برق- الکترونیک. علاقه مند به دین و فلسفه. saber.kasiri.b@gmail.com

همچنین ببینید

عدم عصمت انبیا و امامان

عدم عصمت انبیا و امامان

همانطور که در یکی از نوشته ها بیان کردم، بحث عصمت انبیا به عنوان یک …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *