قران و ظرافت های آن

یکی از نکاتی که در آیات قران دیده می شود برخی ظرافت های زیبای آن است. در این نوشتار به یکی از آنها اشاره می شود.

در سوره توحید آیه(3) آمده است:

لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ﴿٣

در این آیه عبارت “لَمْ يَلِدْ” ابتدا امده است و عبارت “لَمْ يُولَدْ” بعد از آن آمده است.

باید توجه کرد که در عبارت “لَمْ يَلِدْ” حقیقت پیشینی و اصلی خداوند است و در واقع عبارت “لَمْ يَلِدْ” ابتدا به خداوند توجه میکند و در واقع آیه می گوید “خداوند نزاده است” و توجه اولیه به سوی خداوند است.

در عبارت “لَمْ يُولَدْ” باید توجه کرد که در اینجا حقیقت اصلی و پیشینی غیر از خداوند است و در واقع آیه می گوید “خداوند زاییده نشده است” و در واقع توجه اولیه به لحاظ ادبی و حِکَمی به غیر خداوند است(البته فعل مجهول استفاده شده است).

وقتی عبارت “لَمْ يَلِدْ” ابتدا می اید، در واقع قران ابتدا توجه را به سوی خداوند می برد و در ادامه با عبارت “لَمْ يُولَدْ” توجه اصلی را به سوی غیر خداوند می اورد.

بازدیدها: 17

درباره‌ی صابر کثیری بیدهندی

دانش آموخته دانشگاه صنعتی شریف و تربیت مدرس در رشته برق- الکترونیک. علاقه مند به دین و فلسفه. saber.kasiri.b@gmail.com

همچنین ببینید

قران و خداوند

قران و خداوند

اخیرا مباحثی راه افتاده است که از سویی قران را کلام خداوند نمی داند و …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *