کفرالود بودن اسامی چون عبدالرسول

اخیرا در اینترنت مباحثی تحت عنوان مشرکانه نبودن اسامی چون “عبدالرسول”، “عبدالعلی” و غیره دیده ام. اینان برای توجیه چنین اسامی به فرهنگ لغت پناه می برند و می گویند “عبد” در عبارت “عبدالرسول” به معنای “بنده” نیست و به چنین کلماتی پروبال در معنا میدهند.

همچنین یکی از مدعیان مرجعیت عبارت “غَنِمْتُم” در آیه(41) سوره انفال را که درباره خمس و یگانه آیه قران درباره خمس است، پروبال داده و ادعا کرده که خمس بر ارباح مکاسب در همین آیه قران قابل توجیه است.

برای دفاع از توحید و مبانی توحیدی صرفا مثالی از قران می زنم، البته این مثال در نوشتارهای قبلی آمده است. در قران کلمه “رَبّ” صرفا به معنای خداوند نیست. در سوره یوسف و در آیات 41 و 42 حضرت یوسف، پیامبر خدا، از فرعون آن زمان مصر با عنوان “رَبّ” یاد می کند.

بخشی از ایه 41 سوره یوسف:

فَيَسْقِي رَبَّهُ خَمْرًا

پس ساقی شراب پروردگارش(شاه اش) خواهد شد.

بخشی از آیه 42 سوره یوسف:

اذْكُرْنِي عِندَ رَبِّكَ

نزد پروردگارت(فرعون) من را یاد کن.

 

حال مدافعان رجوع به فرهنگ لغت و توجیه اسامی شرک آلودی چون “عبدالرسول”، “عبدالعلی” و غیره آیا با استناد به همین آیات می پذیرند عده ای اسامی فرزندانشان را “رَبّ” بگذارند و مدعی شوند که چنین اسامی غیر مشرکانه است؟

 

یکی از دلایل مدافعین اسامی چون “عبدالرسول” و “عبدالعلی” و غیره را نیز ذکر می کنم.

این مدافعین همگی قبول دارند که پیامبر اسامی چون “عبد شمس” را تغییر داده ولی می گویند چرا پیامبر اسمی چون “عبدالمطلب” را تغییر نداد؟ و جالب است که مدعی هستند که “مطلب” اسم شخص خاص و معینی است.

اگر بنا به اسم شخص معین باشد، “شمس” نیز می تواند اسم شخصی معین باشد و پیامبر نباید اسم “عبد شمس” را تغییر دهد.

اما ماجرای “عبدالمطلب”

“مطلّب” در عربی دو گونه است: اسم فاعل و اسم مفعول.

اسم فاعل “مطلِّب” است و اسم مفعول “مطلَّب”. در اسم مفعول لام فتحه دارد.

حال اسم فاعل، “مطلِّب”، یعنی “کسی که تقاضا می کند” یا به قول فلسفی “بنده”. اسم مفعول، “مطلَّب”، یعنی “کسی که مورد تقاضا واقع می شود” یا به قول فلسفی “خدا”.

حال اگر کلمه همانطور که مشهور است “عبدالمطلِّب” باشد اگر چه از سویی یعنی بنده کسی که اسم او مطلِّب است، اما معنی لغوی می شود “بنده تقاضاکننده” یا عملا “بنده بنده خدا”. اما اگر عبارت “عبدالمطلَّب” باشد عملا یعنی “بنده خدا”.

از این بحث این منظور را داشتم که کلمه درست “عبدالمطلَّب” بوده و حرکات اسم در طول تاریخ تغییر کرده است.

یک دلیل برای اشتباه در تلفظ “عبدالمطلَّب”(به فتح لام) می تواند این باشد که اسمی چون “مطلِّب”(به کسر لام) خود توحیدی است و در واقع بعد از مدت زمانی تلفظ هر دو اسم یکسان شده است.

دیری است که بازی با لغات آغاز گشته است و برخی در اذهان خود با معنی لغات بازی می کنند.

 

بازدیدها: 17

درباره‌ی صابر کثیری بیدهندی

دانش آموخته دانشگاه صنعتی شریف و تربیت مدرس در رشته برق- الکترونیک. علاقه مند به دین و فلسفه. saber.kasiri.b@gmail.com

همچنین ببینید

دفاع از فهم عرفی

دفاع از فهم عرفی

اخیرا در برخی مباحثات، گروهی حملات خود را متوجه شناخت عامه مردم و به قول …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *