گناه و عواقب آن

برخی با دیدن حوادثی مانند زلزله، سیل و حوادث طبیعی دیگر و حتی حوادث غیر طبیعی و آثار این حوادث بر زندگی مردم و رنج وآلام بشری، بر طبق تعالیم دینی از عنوان گناه بشری یاد می کنند.
چند نکته را باید در نظر داشت.
نکته اول: اگر تعالیم دینی از گناه به عنوان عامل رنج و بلا نام برده است، در سوی دیگر هم درباره پاداش رنج کشیدگان و مقام آنان در درگاه ربوبی فریاد زده است. در واقع مومنین به دین باید همه اعتقادات دینی را با هم در نظر بگیرند و اگر تنازع و ستیزی هست، مشکل را حل کنند و مفهومی حکیمانه را به عنوان حقیقت بپذیرند.
نکته دوم: میان انبیا و امامان و انسان ها در قوانین هستی و حکمت فرقی وجود ندارد. برای همه انسانها 2+2=4 است. سنت الهی استثناپذیر نیست. بلای انسان ها اگر به خاطر گناه است، بلا ومصیبت و رنج همه انبیا از نوح و ابراهیم و ایوب و محمد ابن عبدالله نیز مانند بلا و رنج انسانهای عادی از سنت الهی و حکمت تبعیت میکند.
نکته سوم: رنج و بلا طبق تعالیم دینی صرفا زلزله یا سیل نیست. حتی گرفتار انسان نادان شدن و در بند او اسیر شدن هم رنج و بلا است. آیا انبیا گرفتار کافران نشدند؟ آیا انبیا به رنج و عذاب به دلیل مخالفت کافران گرفتار نشدند؟ از سوی دیگر آیا انبیا از جانب خداوند مامور نبودند؟ همانطور که گفتم همه تعالیم دینی را باید با هم در نظر داشت. البته منظور از تعالیم دینی آن اعتقاداتی است که میپذیریم صحیح است و احادیث جعلی و عقاید خرافی شامل این بحث نیست.
نکته چهارم: فرض کنیم کسی بدون دلیل از دیگری سیلی می خورد. می توان گفت که دلیل سیلی خوردن سیلی خورنده کفاره گناه است. اما ایا مظلوم نیست؟ آیا سیلی زننده ظالم نیست؟ آیا نباید سیلی زننده را مجازات کرد؟ آیا همدردی با سیلی خورنده نباید کرد؟ ایا از سیلی زدن بی دلیل نباید تبری جست؟
نکته پنجم: از این بحث جز عدالت چه نتیجه ای می توان گرفت؟
نکته ششم: قرآن در سوره بلد ایه(4) می گوید: (لقد خلقنا الانسان فی کبد):(که ما انسان را در رنج آفریده ایم). به معنای آیه با توجه به ادعای اینکه رنج به دلیل کفاره گناهان است توجه کنید.
نکته هفتم: قران در سوره بقره آیه(30) از قول ملائک می گوید که انسان در زمین به فساد و تباهی می پردازد و خداوند در پاسخ به ملائک این سخن را رد نمی کند که به طور ضمنی یعنی این مساله حقیقت دارد. البته منطق دانان مسلمان به این نکته باور دارند که چون کلمه “هر” یا “بعضی” نیامده است، باید “بعضی” دانست که به نظر من کاملا غلط است. در واقع باید قران را فهمید. به نظر می اید برخی ابتدا عقیده پیدا میکنند و سپس سراغ فهم منطق و قران و غیره می روند. به عبارت دیگر شاید منطق دانان مسلمان خواسته اند معنای قران را تغییر دهند.
همچنین این آیه به صورت ضمنی می گوید: انسان قطعا در زمین فساد و تباهی می کند و این یعنی بخشی از فساد و تباهی انسان جبری است. البته نافی اختیار نیست و همچنین همه فساد ها و تباهی ها را به جبر نسبت نمی دهد. البته خلقت انسان مراتب مختلف داشته است. مثلا نور، روح، بدن جسمانی، بدن برزخی و غیره. البته همه انسانها شاید با هم در خلقت عین هم نباشند مثلا برخی به کره زمین می آیند و بدن گوشت و پوست و خون دارند. شاید در مراحلی از آفرینش انتخاب هایی کرده باشند که فساد کردن در زمین به واسطه آن انتخاب ها تقدیر شده باشد.
نکته هشتم: آیا عبادات و احکام الهی جزو رنج، سختی ها و بلایا نیست؟ قران کریم در سوره بقره ایه(286) در قالب دعا میگوید بر پیشینیان تکلیف طاقت فرسا از جانب خدا تحمیل شده است.

بازدیدها: 10

درباره‌ی صابر کثیری بیدهندی

دانش آموخته دانشگاه صنعتی شریف و تربیت مدرس در رشته برق- الکترونیک. علاقه مند به دین و فلسفه. saber.kasiri.b@gmail.com

همچنین ببینید

امامت افرادی به غیر از ابراهیم خلیل

امامت افرادی به غیر از ابراهیم خلیل

درباره امامت در قران در نوشتاری در این سایت مطالبی را نگاشته ام. در این …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *