یا من یری و لا یری

در فرازی از دعای جوشن کبیر عبارت “یا من یری و لایری” آمده است. این فراز به معنای “ای آنکه میبینی و دیده نمی شوی” است.
برای آنکه به حکیمانه بودن دعای جوشن کبیر توجه شود، چند مطلب ذکر می کنم:
“ای آنکه میبینی” در ابتدا به خداوند نسبت داده شده است.
“نادیدنی” بعد از حرف ربط “و” به خداوند نسبت داده شده است.
این دو عبارت بالا از هم جدا نیستند و با حرف ربط به هم اتصال داده شده اند. به عبارتی اساسا عبارات “یا من یری، یا من لایری”، “یا من لایری، یا من یری” و “یا من لایری و یری” در دعای جوشن کبیر نیامده است.
جالب است که طبق عقاید ادیان ابراهیمی به عبارت “ای آنکه میبینی” توجه دقیقی نمی شود.
همچنین در دعای جوشن کبیر باید توجه کرد که در ابتدای هر اسم یا صفت(به نظر من هر دو لفظ اسم و صفت غلط است و این دعا رازآلود است) حرف “یا” آمده است. مثلا در ابتدای دعا “یا الله” آمده است. معنا و دلیل این حرف بر من معلوم نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *